Overgewicht Assen

Voor een echte organisatie

Virunga

Onze eerste officiële, feestelijke bijeenkomst!

by

Het is zover. Onze allereerste officiële bijeenkomst van Ervaringskracht Overgewicht en Obesitas was 26 januari 2026. Het thema van de avond was: “Elke beweging telt”

Met een feestelijk tintje opende onze voorzitter Ellis de allereerste officiële bijeenkomst van Stichting Ervaringskracht Overgewicht en Obesitas. Een bijzonder moment en eerlijk gezegd ook eentje waar we best trots op zijn.

In korte tijd is er ontzettend veel gebeurd. Van idee naar stichting. Van plannen naar concrete stappen. Dat moest natuurlijk even gevierd worden. Daarom stond er bij de koffie en thee iets lekkers klaar. Want sommige momenten mag je gewoon markeren.

Nieuwe gezichten en een speciale gast

Ellis heette allereerst een aantal nieuwe deelnemers van harte welkom. Fijn dat onze community groeit. Daarnaast was er een speciale gast aanwezig: Linda Kraan van Zorgbelang.

Linda was het afgelopen jaar nauw betrokken bij onze oprichting. Eerst vanuit het traject Laat je horen en later bij de doorstart naar een lokale community. Haar betrokkenheid en ondersteuning hebben veel betekend in de aanloop naar waar we nu staan.

Na een voorstelrondje – waarin iedereen kort iets over zichzelf vertelde – was het tijd voor de mededelingen.

Terugblik op een bijzonder proces

Ellis nam ons mee in het proces van de afgelopen maanden. Wat begon als een idee, werd officieel vastgelegd bij de notaris. Vervolgens dienden we een subsidieaanvraag in bij Stila – en die werd goedgekeurd. Een enorme steun in de rug.

In korte tijd is er ook gewerkt aan:

  • het opstellen van een jaarprogramma
  • het ontwikkelen van een logo
  • en het maken van onze allereerste flyer

Een indrukwekkende lijst als je bedenkt hoe kort geleden dit allemaal nog plannen op papier waren. Roeli vertelde dat er hard gewerkt wordt aan de website. Als alles volgens planning verloopt, hopen we deze begin maart te lanceren

Om 19:30 uur werd het woord gegeven aan onze expert van de avond, Jolijn Kabos, psychosomatisch fysiotherapeut bij Paramedics.

We weten allemaal dat bewegen belangrijk is. Maar waarom is het dan soms zó moeilijk om het ook echt te doen?

Bij obesitas spelen vaak meer factoren mee dan alleen “gewoon beginnen en doen”. Obstakels kunnen fysiek, mentaal of sociaal. En soms alles tegelijk. Met alle aanwezigen hebben we die obstakels geïnventariseerd. En wat bleek: het lijstje van de mentale belemmeringen waas velen langer dan die van de fysieke belemmeringen. Dat was wel een eye opener.

We zijn wat langer stil blijven staan bij de 5 minuten regel als een eenvoudige maar effectieve techniek om uitstelgedrag tegen te gaan. Door het ook even te oefenen merkten we dat dit ook echt werkt. Want de weerstand tegen bewegen duurt over het algemeen maar 5 minuten. Overwin je die dan blijf je langer in beweging.

Daarnaast was er volop ruimte om:

  • ervaringen uit te wisselen
  • elkaar tips te geven
  • elkaars hulp te vragen
  • vragen te stellen aan Jolijn
  • vragen te stellen aan het bestuur
  • en elkaar gewoon te ontmoeten

 Dit is het begin, Een feestelijk moment. Een nieuw hoofdstuk. Een stap vooruit.

Of je al langer betrokken bent of voor het eerst komt kennismaken — je bent welkom.

Want wij geloven: Niemand hoeft dit alleen te doen.

Doe je mee? Deelname is gratis

Noteer alvast woensdag 1 april in jouw agenda. Dan is het thema “Medicatie en Obesitas” . De expert van de avond is Marleen Vosjan, internist van het Wilhelmina Ziekenhuis.

Je hoeft het niet alleen te doen

by


Eglantyne Hoekstra is verpleegkundig specialist en regiebehandelaar binnen het GLI-Plus traject in Assen(GLI= Gecombineerde Leefstijl Interventie). Ze begeleidt mensen met een extreem gewichtsgerelateerd gezondheidsrisico – het topje van de piramide van overgewicht. Ze doet intakes, stelt indicaties, behandelt in groepen en individueel en schakelt waar nodig andere professionals in.
“Maar in de kern ben ik verpleegkundige,” zegt ze. “Ik wil er zijn voor mensen. Contact maken. Zorgen.”
Die betrokkenheid is voelbaar. Mede omdat haar professionele focus op obesitas niet alleen uit boeken komt, maar ook uit persoonlijke ervaring. “Overgewicht is geen simpel optelsommetje van eten en bewegen. Het is een ongelooflijk complexe puzzel. En het is een kwetsbare doelgroep die jarenlang onderbehandeld is.”

Niemand kiest voor obesitas

“Ik heb nog nooit iemand op mijn spreekuur gehad die dacht: laat ik eens bewust overgewicht krijgen.”
Wat in de loop der jaren veranderde, is haar kijk op obesitas. “Het is een chronische, progressieve ziekte. Alleen leefstijl is bij een BMI boven de 35 meestal niet voldoende. Ook voor deze ziekte geldt levenslange zorg– net als diabetes of nierfalen.”
Toch krijgen mensen met obesitas vaak maar twee jaar begeleiding. “Daarna stopt het. Terwijl we weten dat het probleem dan niet ineens opgelost is. ”
Ze stelt een fundamentele vraag aan het zorgveld:
Hoe gaan we er samen omheen staan zodat iemand echt kan werken aan zijn of haar gezondheid?

Het grote misverstand

Een van de grootste misverstanden is dat obesitas door één discipline kan worden opgelost.
“Dit is geen individueel falen. Het is een systeemziekte in een obesogene omgeving. Overheid, werkgevers, huisartsen, specialisten, voedingsindustrie, supermarkten – alles speelt mee.”
Ook rondom medicatie ziet ze knelpunten. In de GLI-Plus zitten mensen die vaak al meerdere pogingen hebben gedaan. Toch mogen zij soms pas na een jaar starten met medicatie, terwijl die bij een BMI ≥35 geïndiceerd kan zijn. “Medicatie is geen wondermiddel, maar het kan Foodnoise verminderen en motivatie versterken. Waarom zouden we iemand die al jaren worstelt en lijdt nog langer laten wachten?”

Medicatie: hulpmiddel, geen toverstaf

Het beeld van de ‘wonderspuit’ klopt volgens haar niet. “Je wordt geen maatje 38 en sommige mensen reageren er nauwelijks op. Maar er zijn wél significante gezondheidsverbeteringen mogelijk.”
Tegelijkertijd ziet ze een kennisachterstand bij zowel cliënten als professionals. En ongelijkheid. “Wie geld heeft, koopt medicatie zonder begeleiding. Dat schuurt. Gezondheid mag geen luxeproduct zijn.”

De worsteling: motivatie en verwachting

Een GLI-Plus traject duurt twee jaar. Gedragsverandering eigenlijk langer. “De motivatie vasthouden is moeilijk. Mensen willen sneller. Als ze eenmaal de knop om hebben gezet dan moet het ook gebeuren. Ze verwachten meer gewichtsverlies.” Landelijk gemiddeld is 5–10% gewichtsverlies realistisch bij een GLI. Voor iemand van 150 kilo voelt dat als weinig.
Daarnaast merken cliënten tijdens het traject dat gezonde leefstijl breder is dan voeding en beweging alleen. Thema’s als slaap, stress, zingeving, sociale verbinding en dagstructuur spelen eveneens een rol. “Dat verrast mensen vaak. Maar juist daar zit duurzame verandering.”

Wanneer slaat de moedeloosheid toe?

“Als mijn mensen niet de juiste zorg krijgen.”
Ze beschrijft situaties waarin medicatie of verwijzing wordt afgewezen, terwijl iemand zichtbaar worstelt. “Dan mis ik langetermijnvisie. Goede zorg nu voorkomt grotere gezondheidsproblemen later.”

Wat vraagt zij van cliënten?
“Nieuwsgierigheid.”
Geen perfectie. Geen foutloos traject. Maar bereidheid om eerlijk te zijn en kleine stappen te zetten.
“Het is niet erg dat je een zak chips leeg eet. Maar wees eerlijk. Het is jouw proces. Wat kun je ervan leren. Daar kijken we dan samen naar?”
Gedragsverandering noemt ze een rouwproces. “Je geeft iets op, het comfortfood. De mensen zijn vaak te streng voor zichzelf, het moet in een keer goed. Dat geeft stress – en stress werkt averechts.” De weg is er één van vallen en opstaan. In de groep leren mensen ook van elkaars ervaringen.

Het probleem van verwachtingsmanagement

Volgens Eglantyne worden cliënten bij verwijzing vaak onvoldoende voorbereid.
“De focus ligt te veel op kilo’s, op het getal. Het GLI-Plus gaat over gedragsverandering en gezondheidswinst. Gewichtsverlies is daar een onderdeel van, maar geen snelle oplossing.”
Haar boodschap aan verwijzers is helder:
• Wees eerlijk over 5–10% gewichtsverlies. En bij medicatie tot 15%
• Leg uit wat een GLI wél en vooral niet is.
• Bespreek vervolgopties, inclusief medicatie.
• Benadruk het belang van groepsbehandeling.
Zonder realistische verwachtingen ontstaat teleurstelling – en dat vergroot de kans op uitval en uitval is teleurstelling.

De schaakmatpatiënt

Misschien het meest schrijnend zijn de patiënten die letterlijk vastlopen.
Bijvoorbeeld iemand met ernstige rugklachten die een operatie nodig heeft, maar eerst 10% moet afvallen. Tegelijkertijd zorgen pijn, stress en medicatie voor gewichtstoename.
“Dat zijn schaakmat-situaties. Iedereen behandelt een deel, maar niemand overziet het geheel.”
Hier ligt volgens haar een systeemopdracht: integreer zorg, doorbreek segmentatie en werk met multidisciplinaire teams die buiten kaders durven denken en samen met de patiënt tot oplossingen komen.

De kracht van ervaringsdeskundigheid

Een stichting of community kan volgens haar een belangrijke rol spelen. “Het is laagdrempeliger dan een zorginstelling. Mensen voelen zich er sneller veilig.”
Ervaringsdeskundigen brengen iets wat geen professional kan leren uit een boek: herkenning. En juist die herkenning kan het verschil maken tussen afhaken en volhouden.

Haar slotboodschap

“Obesitas is een chronische aandoening die vraagt om passende, goed gecoördineerde zorg. Mensen met obesitas zijn onze medemensen. Ze verdienen het om gehoord en ondersteund te worden.”
Integrale, mensgerichte zorg, met aandacht voor medische factoren, gedrag, sociale context én realistische verwachtingen, is geen luxe. Het is noodzakelijk.
En bovenal:Je hoeft het niet alleen te doen.